Naziv foruma je
, a o
kao životinji nenađoh ništa.
Pa evo malo o tome, uz nadu da će se ostali priključiti u pisanju o ovoj gracioznoj životinji.
Postoje tri vrste vukova.
Sivi vuk Canis lupus,
Crveni vuk Canis rufus
i Etiopijski vuk Canis simensis.
Uz tri temeljne vrste vuka postoje i brojne podvrste sivog vuka.
Vukovi prosečno žive 8 do 9 godina ( u divljini ). U zatočeništvu ponekad znaju doživeti i do 18 godina.
Veličina i masa vukova variraju, usled velike površine areala i naseljavanja različitih staništa.Najveći vukovi (žive u šumskim područjima Letonije, Belorusije, Aljaske i Kanade) dosežu dužinu tela (od vrha njuške do početka repa) do 160 cm, a rep je dugačak još do 52 cm. U ramenima je visok oko 80 cm a mogu doseći težinu do 80 kg.Najmanji vukovi žive na Bliskom istoku i na Arabijskom poluostrvu. Dužina tela im je oko 80 cm, težina 20 kg a rep je dug oko 29 cm.
Ženke su oko 2 do 12% manje od mužjaka i 20 do 25% lakše od njih.
Ako kaskaju kreću se od 8 do 16 km na sat. Ako trče mogu prevaliti i do 45 km na sat. Obično dnevno prevale oko 35 km u potrazi za hranom. Vukovi imaju 42 zuba.
Sezona parenja može započeti već u ranom januaru pa sve do kasnog aprila, zavisno od klimatskih uslova gdje vukovi žive. Ukoliko žive u toplijim krajevima sezona parenja započinje ranije. Okote obično 4 do 6 mladunca. Retko kad manje , a u poslednje vreme često se desi da u okotu bube 1-2 vuka. Vukovi se pare samo jedanput godišnje, što u mnogome utiče na njihovu lošu brojnost u prirodi.
PROCENJUJE SE DA JE U SRBIJI GLAVNI UZROK SMRTNOSTI VUKA ČOVEK(99.0%).
Većinom uginu zbog gladi, ali i u sukobima s vukovima iz drugih čopora u borbama za teritoriju. Uz ta tri glavna razloga smrtnosti manji deo spada i u mortalitet uzrokovan raznim bolestima i drugim činiocima. U područjima gde nema utiecaja čoveka, ili je on minimalan, glavni uzrok smrtnosti vukova su drugi vukovi, čak do 70% od ukupne smrtnosti.
Usled čega je vuk zaštićen u Evropi s tri međudržavna dogovora:
Vašingtonskim sporazumom o zaštiti vrsta (CITES, Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora)
Bernskom konvencijom i
FFH-smernicama (Fauna-Flora-Habitat-Ricthlinie).
Sva tri dokumenta predviđaju zaštitu i zabranu trgovine živim vukovima kao i delovima njihovog tela, tako i zaštitu njihove životne sredine te sadrže i obavezu da zemlje koje su potpisnici na odgovarajući način to pitanje reše i svojim nacionalnim zakonodavstvom
Vukovi komuniciraju na različite načine od kojih je:
– zavijanje i – režanje koje mi i najčešće čujemo, ostali vidovi komunikacije u okviru čopora su:
- cviljenjem
- lavežom
- govorom očiju
- ostavljanjem tragova (izmet, urin, grebanje po tlu).
- govorom tela
Život vukova je organizovan u okviru čoporima.
Vukovi su društvene životinje, život u čoporu koristi im radi lakšeg preživljavanja i pronalaženja hrane. Da bi lovili veliki plijen, predatori moraju biti ili veliki skoro kao i plen (primer su zveri porodice mačaka), ali mogu biti i manji, pa loviti u čoporu (vukovi, afrički divlji psi), što je i razlog njihovog evolucijskog uspjeha. Osim što mogu uhvatiti veći plen, zato jer su u čoporu, mogu veliki plen odmah i pojesti, odnosno potpuno ga iskoristiti. U Srbiji su glavni plien vukova krupna divljač: jeleni, srne, divlje svinje, ali i ostali sitni glodari kao npr. zečevi.
Glavni i na najvišem položaju su alfa par: alfa mužjak i alfa ženka. U čoporu se razmnožava samo alfa par. Beta vukovi su na nižem položaju od alfa vukova, a na najnižem položaju u čoporu se nalazi omega.
Jezgro čopora čini jedan reproduktivni par vukova, dok su svi ostali pripadnici čopora, štenad i njihova starija braća, potomci tog para roditelja. Vukovi u čoporu putuju, love, hrane se i odmaraju, to jest, zajedno su tokom cijele godine. Da bi sve te aktivnosti čopor uspešno sprovodio, u čoporu postoji relativno složena društvena struktura. Vučji čopor je hijerarhijski podeljen, gde roditeljski par vukova drži dominantan položaj, dok ostali pripadnici čopora međusobno grade odnose nadređenosti i podčinjenosti, po muškoj i po ženskoj liniji. Dominantan vuk ili vučica odlučuje kada će čopor ići u lov, gdje će biti brlog, a hijerarhijska struktura vidljiva je i kod hranjenja na plenu - podčinjeni vukovi jedu nakon nadređenih. Osim toga jaka dominacija, naročito po ženskoj liniji, onemogućava parenje podčinjenih članova, bilo međusobno ili sa jednim od dominantnih vukova. Tako u pravilu samo jedna vučica u čoporu može imati mlade, što je jedan od mehanizama samoregulacije veličine populacije ovog vršnog predatora. U isti mah je i sprečeno parenje u srodstvu.
Hijerarhija u čoporu neutrališe agresivnost, smanjuje konflikte i donosi socijalni red. Veličina čopora varira od veličine teritorije koju pokrivaju. Čopor može imati samo dva vuka, a može uključivati i do 20 jedinki. Najveći čopor ikada zabeležen brojio je 37 jedinki u SAD u proleće 2002. na prostoru bivše na SFRJ čopori vukova su manji i retko prelaze 7 jedinki.
Početna
Pomoć
Pretraga
E mail
Prijavljivanje
Registracija
